توسعه پایدار، توسعه انسانی و اشتغال

دانش آموختگان

 

جواد پورکریمی(استادیار پژوهشکده مطالعات توسعه)

 

چکیده

تا پیش از دهه 1990مراد از توسعه کشورها ، افزایش متغیرهای کمی اقتصادی همانند تولید ناخالص داخلی، درآمد سرانه و غیره بود . از سال 1990 سازمان ملل به جهت کاستی های فراوان متغیرهای کمی اقتصادی در تعیین درجه توسعه یافتگی کشورها ، شیوه جدید را برای اندازه گیری توسعه ارائه نمود که شاخص توسعه انسانی نام دارد‌.رویکرد توسعه پایدار نیز با ملحوظ نمودن جنبه های زیست محیطی و اجتماعی توسعه ، پا به عرصه دایره المعارف توسعه گذاشت.مرکز ثقل توسعه پایدار و توسعه انسانی توجه به انسان و عوامل و پدیده های پیرامونی آن می باشد.در این میان می توان به بیکاری به عنوان یکی از شاخص های مورد توجه در توسعه انسانی و جنبه های اجتماعی  در رویکرد توسعه پایدار اشاره نمود. در این مقاله ضمن اشاره به مفاهیم توسعه انسانی و توسعه پایدار، به بررسی اشتغال و بیکاری دانش آموختگان پرداخته و اشتغال دانش آموختگان در بخش خود اشتغالی (غیر مزدبگیری)را به عنوان پیشنهادی جهت کاهش معضل بیکاری و در نتیجه افزایش شاخص توسعه انسانی و دستیابی به توسعه پایدار مطرح می شود. همچنین تقویت عوامل موثر بر خود اشتغالی دانش آموختگان و آموزش کارآفرینی به دانشجویان را به عنوان عوامل تسهیل کننده در افزایش خود اشتغالی پیشنهاد و معرفی می نماییم.