توانمند سازی کارکنان، عاملی برای پیش بینی شهروندی سازمانی کارکنان شرکت­های خودروسازی

جواد پورکریمی(استادیار دانشگاه تهران)

عباس افقهی(کارشناس ارشد مدیریت تکنولوژی)

چکیده:

امروزه مفهوم رفتار شهروندی سازمانی، توجه مدیران و محققان را به خود جلب کرده است. توجه به این گونه رفتارها می­تواند یکی از راه­های افزایش اثربخشی سازمان­ها باشد. توانمندسازی کارکنان نیز به عنوان یکی از عوامل بسیار مهم و تاثیرگذار در شغل محسوب می­شود. هدف پژوهش حاضر شناخت رابطه رفتار شهروندی سازمانی و توانمندسازی کارکنان شرکت سایپا است. پژوهش حاضر از نظر نوع هدف، کاربردی و از نظر نحوه گردآوری داده­ها، توصیفی و از نوع همبستگی می­باشد. جامعه پژوهش کلیه کارکنان شرکت خودرو سازی سایپا می­باشد که تعداد 600 نفر به صورت نمونه­گیری تصادفی به عنوان نمونه مورد بررسی قرار گرفت. ابزار مورد استفاده پرسشنامه بود که برای سازه توانمند سازی از پرسشنامه توانمندسازی اسپریتزر(1999) و برای سازه شهروندی سازمانی از پرسشنامه پادساکف(2000) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری از روش رگرسیون چندگانه استفاه شد. یافته­ها حاکی از رابطه معنی­دار  بین شهروندی سازمانی و توانمندسازی است. همچنین مشخص شد که برای پیش­بینی شهروندی سازمانی کارکنان ابعاد توانمندسازی شامل: شایستگی(, p=0.0000.196=β)، اعتماد(, p=0.0080.116=β) و معنی­داری(, p=0.0150.124=β) قابلیت پیش بینی کنندگی دارند. لذا می­توان نتیجه گرفت توجه به سازه توانمندسازی کارکنان می­تواند به افزایش شهروندی سازمانی در سازمان و در نهایت رشد کیفی سرمایه انسانی شرکت­های خودرو سازی به صورت عام و شرکت سایپا به صورت خاص کمک نمود.

کلید واژه­ها: توانمندسازی، شهروندی سازمانی، شرکت­های خودروسازی