ذهنوری به عنوان یکی از ویژگی های

مدیران شایسته

جواد پورکریمی(استادیار پژوهشکده مطالعات توسعه)

چکیده:

  امروزه سطح پیچیدگی جهان پیرامون سازمانها و محیط های درونی وبیرونی آنها بسیار بالا رفته و مدیران با موقعیت های نا معین و پیچیده زیادی روبروهستند.عمده علت این پیچیدگی ها مربوط به تغییرات بسیار سریع و ژرفی است که در جهاندر حال رخ دادن است و عمده علت این تغییرات نیز توسعه روز افزون فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی می باشد. در این وضعیت مدیرانی قادر به حل پیچیدگی های محیطیو سازمانی می باشند که با درگیری با مسائل و انعطاف پذیری در مواجهه با آن ، بارویکردی نوجویانه در پی ارائه راه حل های نوآورانه و تشخیص های جدید بوده و از طرفیبا استفاده از الگوهای جدید ذهنی به طراحی و اجرای مدل های تغییر سازمانی ودر نهایت مواجهه مناسب و متناسبی به حل مشکلات و مسائل سازمانی خود پرداخته و با بهره گیریاز دو عنصر مطرح شده یعنی تشخیص های جدید و الگو های جدید ذهنی به تغییر رفتار (خودو کارکنان) و یادگیری مستمر در سازمان مطبوع خود اقدام نمایند. در این نوشتارضمن معرفی اجمالی دو سازه ذهنوری و سازمان های یادگیرنده و با نگاهی تلفیقی به ایندو سازه ،سعی در ارائه مدل عمومی سازمان یادگیرنده مبتنی بر ذهنوری نموده و درنهایت ذهنوری را به عنوان یک خصیصه مطلوب برای مدیران(شایسته) معرفی و نقش آن را دررویکردی نوین به سازمان (سازمان های یادگیرنده) مورد بررسی قرار گرفته است.نکته قابل توجه در این رویکرد نگاه نگرشی بودن ذهنوری است .به دلیل انتخاب این رویکردنسبت به ذهنوری قابلیت انتقال و آموزش آن به راحتی برای همگان و به خصوص مدیران میسر می باشد.