ارائه الگوی بهسازی اعضای هیئت علمی

 بر اساس نظریه داده­بنیاد(گراندد تئوری)

(مطالعه موردی: جهاد دانشگاهی)

 جواد پورکریمی(استادیار پژوهشکده مطالعات توسعه)

چکیده:

اعضای هیئت علمی به عنوان رکن اساسی مراکز آموزشی و پژوهشی و به عنوان بازوی اجراییِ رسالت سه گانه دانشگاه­ها (آموزش، تحقیق و ارائه خدمات) محسوب می­شوند. توجه به این جایگاه، به منزله توجه به سرمایه انسانی در آموزش عالی است و موجب انجام بهتر رسالتشان خواهد شد. هدف اساسی این مقاله تعیین عوامل تشکیل دهنده بهسازی اعضای هیئت علمی در یک محیط علمی پژوهشی (مطالعه موردی جهاد دانشگاهی) می­باشد. برای این منظور به جهت ویژگی های خاص جهاد دانشگاهی با استفاده از روش تحقیق کیفی، نظریه داده­بنیاد (گراندد تئوری) و با مصاحبه با 17 نفر از اعضای هیئت علمی به بررسی مؤلفه­های بهسازی اعضای هیئت علمی در قالب الگوی بهسازی اقدام شد. یافته­های تحقیق نشان می­دهد که برای بهسازی اعضای هیئت علمی حداقل می­باست به سه مؤلفه اساسی توجه نمود. این مولفه ها عبارتند از بهسازی حرفه­ای، بهسازی سازمانی و بهسازی فردی. ضمنا عواملی نیز بر بهسازی اعضای هیئت علمی تأثیر می­گذارند و شرایط زمینه­ای نیز بر ایجاد شرایط موجود که کمتر بهبود یافتگی نهادی است مؤثر می­باشد. در صورت اجرای برنامه بهسازی نیز پیامدهای فردی، سازمانی و اجتماعی بر اعضای هیئت علمی مترتب خواهد بود که در این مقاله به آنها اشاره شده است.