رابطه انگیزش پیشرفت با سبک رهبری

 مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران

جواد پورکریمی(استادیار پژوهشکده مطالعات توسعه)

jpkarimi@ut.ac.ir

چکیده :

تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه انگیزش پیشرفت و سن با سبک رهبری مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران به انجام رسیده است.برای این منظور تعداد 430 نفر از مدیران مدارس ابتدایی شهر تهران انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند.این نمونه به صورت تصادفی از مناطق مختلف 19 گانه آموزش و پرورش شهر تهران انتخاب شدند و از این تعداد 37.9 درصد را مدیران زن و 62.1 درصد را مدیران مرد تشکیل می دادند.برای گردآوری داده ها از پرسشنامه استفاده گردید. پرسشنامه سبک رهبری مورد استفاده پرسشنامه توصیف رفتار رهبر می باشد که از ابزار های بسیار معتبر سنجش سبک رهبری است و دارای قابلیت اطمینان بالایی است در این پژوهش نیز قابلیت اعتماد پرسشنامه  سبک رهبری 76/0 به طور کلی و برای سبک رابطه مداری 62/0 و برای سبک وظیفه مداری 67/0 محاسبه شده است.برای سنجش انگیزش پیشرفت نیز از پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس استفاده شد که یک پرسشنامه استاندارد و معتبر است. در این تحقیق نیز برای سنجش اعتبار آن نیز از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید و مقدار آلفای محاسبه شده 74/0 است که نشان دهنده اعتبار بالای ابزار می باشد.برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری رگرسیون چند گانه انتخاب شد و نتایج حاصله حاکی از وجود رابطه(منفی) انگیزش پیشرفت و سبک رهبری است. ضرایب رگرسیونی منفی در هر دو معادله رگرسیونی با متغییر های رابطه مداری و وظیفه مداری سبک رهبری نشان دهنده رابطه یا همبستگی معکوس بین متغییر ها و سبک رهبری می باشد،به عبارت دیگر با افزایش متغییرهای پیش بین(مولفه های انگیزش پیشرفت و سن) ابعاد وظیفه مداری و رابطه مداری مدیران کاهش می یابد.به عبارت دیگر می توان اذعات نمود با افزایش سازه انگیزش پیشرفت رفتار رهبری به سمتی گرایش پیدا می کند که تاکید کمتری هم بر رابطه مداری و هم وظیفه مداری دارد و به سمت سبک تفویض اختیار متمایل می گردد.