رابطة شایستگی با سبکِ رهبریِ تحولآفرین مدیران در سازمانهای پژوهشی
جواد پورکریمی(استادیار پژوهشکده مطالعات توسعه)
چکیده:
تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه شایستگی با سبک رهبری(با تاکید بر سبک تحول آفرین) مدیران به انجام رسیده است. هدف اساسی این مطالعه شناخت رابطه شایستگی با سبک رهبری تحول آفرین می باشد. برای این منظور در مرحله اول با مصاحبه عمیق با 16 نفر از مدیران و افرادبا تجربه سازمان به احصاء مولفههای تشکیلدهندة شایستگی مدیران پرداخته شد. در مرحله بعد تعداد 231 نفر از مدیران سازمان مورد مطالعه(جهاد دانشگاهی) انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند.این نمونه به صورت تصادفی از واحدهای مختلف جهاد دانشگاهی به طور تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها در مرحله اول از مصاحبه و در محله دوم برای سنجش شایستگی از پرسشنامه محقق ساخته بر اساس نتایج مصاحبه ها و در مورد سبک رهبری از پرسشنامه سبک رهبری چند عاملی(MLQ) استفاده گردید. پرسشنامة مورد استفاده جهت تعیین سبک رهبری، از ابزارهای بسیار معتبر سنجش سبک رهبری است و در تحقیق حاضر دارای سبک رهبری تحول آفرین از قابلیت اطمینان بسیار بالایی برخوردار میباشد(81/0= α) در مورد شایستگی نیز قابلیت اطمینان بدست آمده به طور میانگین برای سه بعد شایستگی91/0 میباشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش آماری مدل معادلات ساختاری(SEM) و نرم افزار لیزرل استفاده شد. نتایج نشان داد که اولاً برای سنجش شایستگی باید به سه مؤلفه: شایستگیِ ارزشی، شایستگیِ حرفهای و شایستگیِ شخصیّتی توجه نمود. در میان سه مؤلفة شایستگی، مؤلفة شایستگی ارزشی، دارای بیشترین تبیینکنندگی و سپس شایستگیِ شخصیّتی و در نهایت شایستگی حرفهای در مرتبة بعدی تبیین کنندگی قرار دارد. ثانیاً از بین سه سبک رهبری، فقط سبکِ رهبری تحولی(یا تحول آفرین) قابلیّت تبیین شایستگی را دارا میباشد و دو مؤلفة دیگر سبک رهبری(تبادلی و عدممداخله) با وجود همبستگی معنیدار، این قابلیّت را ندارند. به عبارت دیگر از سبک رهبری تحولی برای پیشبینی و در نهایت تبیین شایستگی مدیران میتوان استفاده نمود.